دانشگاه یزد نقد ادب معاصر عربی 2322-5068 9 16 2019 08 23 Critical study of "Thrice of Granada" by Razav Ashour from the viewpoint of creativity in characterization نقد و بررسی رمان ثلاثیة غرناطة، اثر رضوی عاشور از منظر خلاقیت های شخصیت‌پردازانه 141 158 1461 10.22034/mcal.2019.1461 FA خدیجه محمدی درخشش دانشجوی دکترای رشته زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی یحیی معروف استاد گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی مجید محمدی استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی جهانگیر امیری دانشیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی Journal Article 2018 11 19 Razav Ashour, the writer of "Thrice of Granada", is one of the most famous authors in the Arab world. His novel includes multiple main and supplementary characters, and the writer has performed the characterization of all of them accurately. The main purpose of this paper is to study the artistic creativity of the writer in developing the unique characters in the novel "Thrice of Granada". For this purpose, the library method is used through a critical and analytic approach.The results of the study generally suggest that Razav Ashour has adopted a mainly dramatic approach so as to make the character development of his novel more artistic and aesthetic. He has also been successful in applying the element of dialog with which to establish multiple voices in his novel. Ashour has created unique characters by taking advantage of every traditional and modern narration possibilities, such as physical description of characters, typecasting, defamiliarization, irony, and character differentiation.  It is to be mentioned that the element of character, though being eventful, always moves along the streamline of the novel. So, "Thrice of Granada" can be considered as a character-oriented novel. رضوی عاشور نویسنده مصری با ثلاثیة غرناطة (سه گانه گرانادا) یکی از شناخته­شده­ترین نویسندگان در جهان عرب است. این رمان، دارای شخصیت‌های متعدد اصلی و فرعی است که نویسنده در شخصیت­پردازی همه‌ی آن­ها سنجیده و با دقت نظر عمل کرده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی خلاقیت­های هنری نویسنده در خلق شخصیت­های منحصر به فرد است. روش انجام پژوهش، کتابخانه­ای  با رویکردی تحلیلی و نقادانه است. نتیجه‌ی کلی مقاله این است که عاشور، رویکردی عمدتاً نمایشی در پیش گرفته تا شخصیت­پردازی رمان از اعتبار هنری و زیبایی­شناسانه‌ی بیشتری برخوردار باشد و موفّق شده عنصر گفتگو را هنرمندانه در خدمت عنصر شخصیت­پردازی قرار دهد، به عبارتی او با توفیق در زمینه‌ی استفاده از عنصر گفتگو در جهت شخصیت‌پردازی، چندآوایگی و چند صدایی، رمانش را نیز تضمین کرده است. عاشور از هر نوع امکانات سنتی و مدرن داستان­گویی که در اختیار داشته چون توصیف ظاهر شخصیت، تیپ­سازی، آشنایی‌زدایی، آیرونی، تمایزبخشی بین شخصیت­ها و.. بهره برده است تا شخصیت­هایی منحصر به فرد بیافریند. ذکر این نکته ضروری است که عنصر شخصیت در این رمان با وجود پرحادثه بودن، همواره در محوریت و اولویت رمان قرار دارد، بنابراین رمان ثلاثیة غرناطة را می­توان رمان شخصیت قلمداد کرد. https://mcal.yazd.ac.ir/article_1461_79f1c570904bd7daad586179050c8688.pdf