<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه یزد</PublisherName>
				<JournalTitle>نقد ادب معاصر عربی</JournalTitle>
				<Issn>2322-5068</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2013</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>ا</ArticleTitle>
<VernacularTitle>نقد و بررسی آراء ناقدان معاصر عرب و غرب پیرامون پیام شعر</VernacularTitle>
			<FirstPage>57</FirstPage>
			<LastPage>95</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">264</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>ابوالحسن</FirstName>
					<LastName>امین مقدسی</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>فرزانه</FirstName>
					<LastName>آجرلو</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2012</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>25</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>ا</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">چکیده &lt;br /&gt;مضمون شعر با توجه به خواص ذاتی و ماهیتی آن همچون عاطفه و خیال که نقشی محوری را در شکل‌گیری و اثرگذاری شعر ایفا می‌کنند و نیز با درنظرگرفتن فرآیند نیمه‌خودآگاه آفرینش شعر، از جنس و شکل خاصی برخوردار است که از بدو پیدایش شعر در متن اشعار مشهود بوده، امری ثابت و غیرقابل تغییر می‌باشد. طی بعضی ادوار فکری که شکل‌گیری مکاتب ادبی خاصی را در پی داشته، معانی و مضامین متعددی بر مختصات شعر تحمیل شده که اقتضای مسائل و قضایای اجتماعی بوده و البته هیچ‌گونه تناسبی با فضای شعر نداشته و قابل هضم در بافت آن نبوده است. از دیگر سو، نحوه و میزان ارتباط شعر با افراد اجتماع که از محدودیت و اقلیت خاصی برخوردار است در تعریف کارکرد شعر مؤثر بوده، مانع از آن می‌گردد که شاعر را به رعایت بایدها و نبایدهای از پیش تعیین ‌شده و نامتلائم با ساختار و طبع شعر وادار سازیم. شعر اهداف وجودی خاص خود را داراست و نمی‌توان آن را به عنوان یک ابزار در جهت تأمین مقاصد و منافع ناسازگار با محیط شعر تلقی نمود. عدم توجه به طبیعت و ماهیت حقیقی شعر و درک و دریافت ناصحیح از آن موجب تدوین متونی منظوم می‌شود که از خواص و آثار شعر تهی بوده، به ابزاری در جهت ارائه گزاره‌های گوناگون تبدیل می‌گردد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کلید واژه¬ها: پیام</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ناخودآگاه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ارتباط</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تأثیر</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ابهام</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://mcal.yazd.ac.ir/article_264_d7658a2731335a2aad983999da437f3b.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
