دانشگاه یزد نقد ادب معاصر عربی 2322-5068 6 10 2016 05 21 The Nostalgic Manifestations and its Relevance to Alienation in Adnan Al-Sayeghs Taabata Manfa جلوه‌های نوستالژی وارتباط آن با اغتراب مکانی، اجتماعی وروانی در دیوان «تأبّط منفی» عدنان الصائغ 33 56 705 FA حامد صدقی استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران سید عدنان اشکوری استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران صغری فلاحتی استادیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران صبری جلیلیان دانشجوی دکترای زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران Journal Article 2014 11 02 Nostalgia is the sorrowful feeling in remembering the past. Such a feeling is closely linked to spatial, mental and social alienation and is sometimes used interchangeably. The contemporary Iraqi literature, which has faced an optional or compulsory emigration of the poets and literary men in the past 50 years, provides a proper ground for studying the elements of nostalgia and alienation. The Taabata Manfa Divan is written by Adnan Al-Sayegh who migrated from Iraq in 1993 following the political problems. This Divan is a reflection of alienation and nostalgic feelings shared by all Iraqi poets in exile. In the current study, the nostalgic elements in  the writer’s divan is analyzed using a descriptive-analytic design. Then, their relation with the spatial, psychological and social alienation is scrutinized.  The homeland nostology is at the forefront of Adnan Al-Sayegh’s attention as the terms covering spatial alienation is more frequently used than the social and psychological alienation. <br />  <br /><strong>Keywords:</strong> Nostalgia, Alienation, Contemporary Iraq poetry, Adnan Al-Sayegh, Taabata Manfa. نوستالژی، احساس اندوه هنگام یادآوری گذشته است. این احساس، ارتباطی نزدیک با اغتراب مکانی، روانی و اجتماعی دارد و گاهی به جای یکدیگر به کار می‌روند. ادبیات معاصر عراق که در نیم قرن اخیر با پدیده مهاجرت اجباری یا اختیاری شاعران و اهل قلم مواجه بوده است، بستر مناسبی برای بررسی عناصر نوستالژی و اغتراب دارد. دیوان «تأبط منفی» متعلق به عدنان الصائغ شاعر مهاجر عراقی است که در سال 1993 به دلیل مشکلات سیاسی عراق را ترک کرد. این دیوان انعکاس حس اغتراب و نوستالژی وی و تمام شاعران درتبعید عراقی است. دراین پژوهش با روش توصیفی– تحلیلی، عناصر نوستالژی در دیوان او بررسی وسپس به ارتباط آن‌ها با اغتراب مکانی، روانی و اجتماعی پرداخته شده است. نوستالژی وطن در صدر توجه عدنان الصائغ قرار دارد همچنان که کلمات مربوط به اغتراب مکانی بیشتر از کلمات اغتراب اجتماعی و روانی تکرار شده است. https://mcal.yazd.ac.ir/article_705_01231f747c7638e5d83be38fb565c692.pdf